падшпілі́ць, -пілю́, -пі́ліш, -пі́ліць; -пі́лены; зак., што.

Прышпіліць знізу.

П. заколкай валасы.

П. даведку да заявы.

|| незак. падшпі́льваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падшпілі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падшпілю́ падшпі́лім
2-я ас. падшпі́ліш падшпі́ліце
3-я ас. падшпі́ліць падшпі́ляць
Прошлы час
м. падшпілі́ў падшпілі́лі
ж. падшпілі́ла
н. падшпілі́ла
Загадны лад
2-я ас. падшпілі́ падшпілі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час падшпілі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падшпілі́ць сов.

1. (шпилькой, булавкой) подколо́ть, подшпи́лить;

2. (при помощи пуговиц, пряжек, крючков и т.п.) подстегну́ть, пристегну́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падшпілі́ць, ‑шпілю, ‑шпіліш, ‑шпіліць; зак., што.

Далучыць да чаго‑н. пры дапамозе шпількі, сашчэпкі і пад.; прышпіліць. Падшпіліць валасы. Падшпіліць спраўку да заявы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подшпили́ть сов., разг. падшпілі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падшпі́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падшпіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшпі́лены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падшпіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшпі́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падшпільваць — падшпіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подстегну́ть​II сов. (пристегнуть снизу) падшпілі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падшпі́лены

1. разг. подко́лотый, подшпи́ленный;

2. подстёгнутый, пристёгнутый;

1, 2 см. падшпілі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)