падчэ́сваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падчэ́сваю падчэ́сваем
2-я ас. падчэ́сваеш падчэ́сваеце
3-я ас. падчэ́свае падчэ́сваюць
Прошлы час
м. падчэ́сваў падчэ́свалі
ж. падчэ́свала
н. падчэ́свала
Загадны лад
2-я ас. падчэ́свай падчэ́свайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падчэ́сваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падчэ́сваць I несов. подчёсывать; см. падчаса́ць I

падчэ́сваць II несов. (топором и т.п.) подтёсывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падчэ́сваць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падчасаць ​1.

падчэ́сваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падчасаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подтёсывать несов. падчэ́сваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падчэ́свацца ​1, ‑аецца; незак.

Зал. да падчэсваць ​1.

падчэ́свацца ​2, ‑аецца; незак.

Зал. да падчэсваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падчэ́сванне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падчэсваць ​1 — падчасаць ​1.

падчэ́сванне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падчэсваць ​2 — падчасаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падчэ́сванне I ср. подчёсывание; см. падчэ́сваць I

падчэ́сванне II ср. подтёсывание; подтёска ж.; см. падчэ́сваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падчэ́свацца I несов., страд. подчёсываться; см. падчэ́сваць I

падчэ́свацца II несов., страд. подтёсываться; см. падчэ́сваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)