падча́ліцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. падча́ліцца падча́ляцца
Прошлы час
м. падча́ліўся падча́ліліся
ж. падча́лілася
н. падча́лілася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падча́ліцца сов. подча́литься

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падча́ліцца, ‑ліцца; зак.

Спец. Тое, што і падчаліць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подча́литься падча́ліць, падча́ліцца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падча́льванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падчальваць — падчаліць і падчальвацца — падчаліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падча́львацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падчаліцца.

2. Зал. да падчальваць (гл. падчаліць у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падча́львацца несов., возвр., страд. подча́ливаться; см. падча́ліцца, падча́льваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)