падтушава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падтушу́ю падтушу́ем
2-я ас. падтушу́еш падтушу́еце
3-я ас. падтушу́е падтушу́юць
Прошлы час
м. падтушава́ў падтушава́лі
ж. падтушава́ла
н. падтушава́ла
Загадны лад
2-я ас. падтушу́й падтушу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час падтушава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падтушава́ць сов. подтушева́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падтушава́ць, ‑шую, ‑шуеш, ‑шуе; зак., што.

Паправіць тушшу ў асобных месцах; нанесці цені, зацямніць. Падтушаваць рысунак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подтушевать сов. падтушава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падтушо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падтушаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падтушава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падтушаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падтушо́ўка, ‑і, ДМ ‑шоўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падтушаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)