падта́кнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падта́кну падта́кнем
2-я ас. падта́кнеш падта́кнеце
3-я ас. падта́кне падта́кнуць
Прошлы час
м. падта́кнуў падта́кнулі
ж. падта́кнула
н. падта́кнула
Загадны лад
2-я ас. падта́кні падта́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час падта́кнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падта́кнуць сов., разг. подда́кнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падта́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да падтакваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падта́кваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каму-чаму (разм.).

Слухаючы чужую гаворку, выказваць згоду, адабрэнне, часта вымаўляючы «так».

Ён меў звычку п.

|| аднакр. падта́кнуць, -ну, -неш, -не; -ні́.

|| наз. падта́кванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

подда́кнуть сов., однокр. падта́кнуць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подта́кнуть сов., разг. падта́кнуць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падда́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак. і аднакр.

Разм. Тое, што і падтакнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)