падску́бці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падскубу́ |
падскубё́м |
| 2-я ас. |
падскубе́ш |
падскубяце́ |
| 3-я ас. |
падскубе́ |
падскубу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
падску́б |
падску́блі |
| ж. |
падску́бла |
| н. |
падску́бла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падскубі́ |
падскубі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падску́бшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падску́бці сов.
1. нащипа́ть (дополнительно);
2. (обровнять) обдёргать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падску́бці, ‑скубу, ‑скубеш, ‑скубе; ‑скубём, ‑скубяце; пр. падскуб, ‑скубла; зак., што.
1. і чаго. Яаскубці дадаткова, яшчэ трохі.
2. Выскубваючы што‑н., падраўнаваць знізу. Падскубці воз з сенам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падскуба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падскубці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падску́бваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падскубці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)