падсве́чваць, -аю, -аеш, -ае; незак., што.

Асвятляць знізу.

П. карціны.

|| зак. падсвяці́ць, -свячу́, -све́ціш, -све́ціць; -све́чаны.

|| наз. падсве́чванне, -я, н. і падсве́тка, -і, ДМ -тцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падсве́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падсве́чваю падсве́чваем
2-я ас. падсве́чваеш падсве́чваеце
3-я ас. падсве́чвае падсве́чваюць
Прошлы час
м. падсве́чваў падсве́чвалі
ж. падсве́чвала
н. падсве́чвала
Загадны лад
2-я ас. падсве́чвай падсве́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падсве́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падсве́чваць несов. подсве́чивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падсве́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падсвяціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсвяці́ць гл. падсвечваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

подсве́чивать несов. падсве́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падсве́чвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да падсвечваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсве́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падсвечваць — падсвяціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)