падпя́тнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. падпя́тнік падпя́тнікі
Р. падпя́тніка падпя́тнікаў
Д. падпя́тніку падпя́тнікам
В. падпя́тнік падпя́тнікі
Т. падпя́тнікам падпя́тнікамі
М. падпя́тніку падпя́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падпя́тнік м., тех. подпя́тник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падпя́тнік, ‑а, м.

Спец.

1. Прыстасаванне для апоры восі вертыкальнага вала.

2. Прыстасаванне для апоры ног весляра ў лодцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подпя́тник техн. падпя́тнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)