падпо́льшчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падпо́льшчыцкі падпо́льшчыцкая падпо́льшчыцкае падпо́льшчыцкія
Р. падпо́льшчыцкага падпо́льшчыцкай
падпо́льшчыцкае		 падпо́льшчыцкага падпо́льшчыцкіх
Д. падпо́льшчыцкаму падпо́льшчыцкай падпо́льшчыцкаму падпо́льшчыцкім
В. падпо́льшчыцкі (неадуш.)
падпо́льшчыцкага (адуш.)		 падпо́льшчыцкую падпо́льшчыцкае падпо́льшчыцкія (неадуш.)
падпо́льшчыцкіх (адуш.)
Т. падпо́льшчыцкім падпо́льшчыцкай
падпо́льшчыцкаю		 падпо́льшчыцкім падпо́льшчыцкімі
М. падпо́льшчыцкім падпо́льшчыцкай падпо́льшчыцкім падпо́льшчыцкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падпо́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Асоба, якая займаецца падпольнай дзейнасцю.

|| ж. падпо́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

|| прым. падпо́льшчыцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)