падніза́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падніжу́ падні́жам
2-я ас. падні́жаш падні́жаце
3-я ас. падні́жа падні́жуць
Прошлы час
м. падніза́ў падніза́лі
ж. падніза́ла
н. падніза́ла
Загадны лад
2-я ас. падні́ж падні́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час падніза́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падніза́ць сов. подниза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падніза́ць, ‑ніжу, ‑ніжаш, ‑ніжа; зак., што і чаго.

Нанізаць дадаткова, яшчэ крыху. Паднізаць пацерак. Паднізаць грыбоў на шнурок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подниза́ть сов. падніза́ць, падлыга́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падні́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да паднізаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падні́заны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад паднізаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падлыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Нанізаць дадаткова; паднізаць. Падлыгаць пацерак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)