паднаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паднаўля́ю |
паднаўля́ем |
| 2-я ас. |
паднаўля́еш |
паднаўля́еце |
| 3-я ас. |
паднаўля́е |
паднаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паднаўля́ў |
паднаўля́лі |
| ж. |
паднаўля́ла |
| н. |
паднаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паднаўля́й |
паднаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паднаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паднаўля́ць несов. подновля́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паднаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да паднавіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паднаві́ць, -наўлю́, -но́віш, -но́віць; -но́ўлены; зак., што.
Крыху абнавіць, паправіць так, каб здавалася навейшым, свяжэйшым.
П. партрэт.
|| незак. паднаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. паднаўле́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
подновля́ть несов. паднаўля́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паднаўля́цца, ‑яецца; незак.
1. Незак. да паднавіцца.
2. Зал. да паднаўляць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаўляць, паднаўляць, адраджаць, правіць, папраўляць, адбудоўваць, рамантаваць, рэстаўрыраваць, рапараваць □ лячыць раны
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)