падмо́тванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. падмо́тванне
Р. падмо́твання
Д. падмо́тванню
В. падмо́тванне
Т. падмо́тваннем
М. падмо́тванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падмо́тванне ср. подма́тывание; подмо́тка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падмо́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падмотваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подма́тывание падмо́тванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подмо́тка ж. падмо́тванне, -ння ср., падмо́тка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подвёртывание

1. падкру́чванне, -ння ср.;

2. падго́ртванне, -ння ср.; зака́сванне, -ння ср.; падка́сванне, -ння ср.; падкру́чванне, -ння ср., падмо́тванне, -ння ср.;

3. падваро́чванне, -ння ср., выкру́чванне, -ння ср.; выві́хванне, -ння ср., спрыві́льванне, -ння ср.; см. подвёртывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)