падмо́ргванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. падмо́ргванне
Р. падмо́ргвання
Д. падмо́ргванню
В. падмо́ргванне
Т. падмо́ргваннем
М. падмо́ргванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падмо́ргванне ср. подма́ргивание, подми́гивание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падмо́ргванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падморгваць — падмаргнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падмі́ргванне ср., см. падмо́ргванне

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подма́ргивание падмо́ргванне, -ння ср., падмі́ргванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подми́гивание падмо́ргванне, -ння ср., падмі́ргванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)