падлі́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. падлі́чванне
Р. падлі́чвання
Д. падлі́чванню
В. падлі́чванне
Т. падлі́чваннем
М. падлі́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падлі́чванне ср. подсчи́тывание, подыто́живание; см. падлі́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падлі́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падлічваць — падлічыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падлічы́ць, -ічу́, -і́чыш, -і́чыць; -і́чаны; зак., што.

Злічыўшы, падвесці вынік.

П. выдаткі.

|| незак. падлі́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. падлі́чванне, -я, н. і падлі́к, -у, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

подсчи́тывание падлі́чванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

счита́ние лічэ́нне, -ння ср.; падлі́чванне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подыто́живание падсумо́ўванне, -ння ср.; падлі́чванне, -ння ср.; падвядзе́нне, -ння ср.; падагульне́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

учи́тывание

1. улі́чванне, -ння ср.;

2. улі́чванне, -ння ср., падлі́чванне, -ння ср.;

3. дыскантава́нне, -ння ср.; см. учи́тывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

исчисле́ние ср.

1. (действие) падлі́к, -ку м., падлі́чванне, -ння ср., падлічэ́нне, -ння ср., лічэ́нне, -ння ср.; вылічэ́нне, -ння ср., вылі́чванне, -ння ср.;

2. мат. вылічэ́нне, -ння ср.;

дифференциа́льное исчисле́ние дыферэнцыя́льнае вылічэ́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)