падкалу́пліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падкалу́пліваю |
падкалу́пліваем |
| 2-я ас. |
падкалу́пліваеш |
падкалу́пліваеце |
| 3-я ас. |
падкалу́плівае |
падкалу́пліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
падкалу́пліваў |
падкалу́плівалі |
| ж. |
падкалу́плівала |
| н. |
падкалу́плівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падкалу́плівай |
падкалу́плівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падкалу́пліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падкалу́пліваць несов., разг.
1. подковы́ривать, подколу́пывать;
2. перен. подковы́ривать, поддева́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падкалу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падкалупіць, падкалупнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падкалу́пваць несов., см. падкалу́пліваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подковы́ривать несов., прям., перен. падкалу́пліваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поддева́тьI несов.
1. падчэ́пліваць; (подковыривать) падкалу́пліваць;
2. перен., разг. падко́лваць, падкалу́пліваць; см. подде́тьI.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падкалу́плівацца несов., страд., разг. подковы́риваться, подколу́пываться; поддева́ться; см. падкалу́пліваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)