паджы́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ыве́; зак. (разм.).

Крыху зажыць, падгаіцца.

Рана паджыла.

|| незак. паджыва́ць, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паджы́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. паджыве́ паджыву́ць
Прошлы час
м. паджы́ў паджылі́
ж. паджыла́
н. паджыло́
Дзеепрыслоўе
прош. час паджы́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паджы́ць сов., разг. поджи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паджы́ць, ‑жыве; зак.

Разм. Крыху, злёгку загаіцца, падлячыцца. Рана паджыла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паджыва́ць, ‑ае.

Незак. да паджыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

поджи́ть сов., разг. паджы́ць, падгаі́цца;

поджи́ли ра́ны паджы́лі (падгаі́ліся) ра́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)