ле́скі, -сак.

Лёгкая пераносная або падвесная лесвіца; тое, што і драбіны (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гама́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Падвесная сетка для сядзення і ляжання на свежым паветры.

|| прым. гама́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падве́сны, -ая, -ае.

1. Умацаваны ў вісячым становішчы, падвешаны.

П. матор.

2. Прыладжаны для перамяшчэння па падвешаным канаце, рэйцы.

Падвесная дарога.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аднарэ́йкавы, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з адной рэйкавай лініі. Падвесная аднарэйкавая чыгунка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подвесно́й падве́сны;

подвесна́я желе́зная доро́га падве́сная чыгу́нка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падве́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падве́сны падве́сная падве́снае падве́сныя
Р. падве́снага падве́снай
падве́снае		 падве́снага падве́сных
Д. падве́снаму падве́снай падве́снаму падве́сным
В. падве́сны (неадуш.)
падве́снага (адуш.)		 падве́сную падве́снае падве́сныя (неадуш.)
падве́сных (адуш.)
Т. падве́сным падве́снай
падве́снаю		 падве́сным падве́снымі
М. падве́сным падве́снай падве́сным падве́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падве́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Які замацаваны ў вісячым становішчы, падвешаны. Падвесны матор. Падвесны светафор.

2. Падвешаны для перамяшчэння чаго‑н. Падвесная дарога.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рукамы́йнік, ‑а, м.

Падвесная пасудзіна, якая служыць для падачы вады пры ўмыванні; умывальнік. Валодзя доўга мыўся пад маленькім рукамыйнікам за домам. Васілеўская.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кана́тна-падве́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кана́тна-падве́сны кана́тна-падве́сная кана́тна-падве́снае кана́тна-падве́сныя
Р. кана́тна-падве́снага кана́тна-падве́снай
кана́тна-падве́снае		 кана́тна-падве́снага кана́тна-падве́сных
Д. кана́тна-падве́снаму кана́тна-падве́снай кана́тна-падве́снаму кана́тна-падве́сным
В. кана́тна-падве́сны (неадуш.)
кана́тна-падве́снага (адуш.)		 кана́тна-падве́сную кана́тна-падве́снае кана́тна-падве́сныя (неадуш.)
кана́тна-падве́сных (адуш.)
Т. кана́тна-падве́сным кана́тна-падве́снай
кана́тна-падве́снаю		 кана́тна-падве́сным кана́тна-падве́снымі
М. кана́тна-падве́сным кана́тна-падве́снай кана́тна-падве́сным кана́тна-падве́сных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пало́к, ‑лка, м.

1. Нары паміж печчу і ложкам або паміж печчу і супрацьлеглай сцяной уздоўж глухой сцяны ў сялянскай хаце. Нявестка, памыўшы посуд, прылягла на палку пры печы. Мыслівец. Усе распраналіся, клалі адзежу на палок ля печы ў адну кучу, рассаджваліся. Гаўрылкін. // Тое, што і пол ​2 (у 1 знач.). Пры печы туляцца палаці, Уздоўж сцяны стаіць палок. Колас. Ад печы да супрацьлеглай сцяны быў пасланы палок з дошчак, засланы коўдрамі. Галавач.

2. Памост у лазні, на якім парацца. На палку, дзе звычайна парацца, гарыць свечка. Навуменка.

3. Спец. Падвесная платформа, з якой вядзецца будаўніцтва ствалоў шахт, руднікоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)