падва́льванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. падва́льванне
Р. падва́львання
Д. падва́льванню
В. падва́льванне
Т. падва́льваннем
М. падва́льванні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падва́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвальваць ​1 — падваліць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подва́ливание падва́льванне, -ння ср., падсыпа́нне, -ння ср.; см. подва́ливать​ 1;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подва́лка ж. падва́льванне, -ння ср., падва́лка, -кі ж., падсыпа́нне, -ння ср., падсы́пка, -кі ж.; см. подва́ливать​ 1.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)