падалуча́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падалуча́ю падалуча́ем
2-я ас. падалуча́еш падалуча́еце
3-я ас. падалуча́е падалуча́юць
Прошлы час
м. падалуча́ў падалуча́лі
ж. падалуча́ла
н. падалуча́ла
Загадны лад
2-я ас. падалуча́й падалуча́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час падалуча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падалуча́ць (да каго, чаго) сов. (обо всех, многих или обо всём, многом) присоедини́ть (к кому, чему), приобщи́ть (к чему), присовоку́пить (к чему); причи́слить (к кому, чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падалуча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Далучыць усіх, многіх або ўсё, многае да каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

присовокупи́ть сов., книжн.

1. (присоединить) далучы́ць, мног. падалуча́ць;

2. (сказать что-л. в добавление) дада́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

присоедини́ть сов., в разн. знач. далучы́ць, мног. падалуча́ць;

присоедини́ть к гру́ппе далучы́ць да гру́пы;

присоедини́ть про́вод к магистра́ли эл. далучы́ць про́вад да магістра́лі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)