паго́цаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паго́цаю |
паго́цаем |
| 2-я ас. |
паго́цаеш |
паго́цаеце |
| 3-я ас. |
паго́цае |
паго́цаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паго́цаў |
паго́цалі |
| ж. |
паго́цала |
| н. |
паго́цала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
паго́цай |
паго́цайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
паго́цаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паго́цаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Гоцаць некаторы час. Пагоцаць па пакоі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паго́цкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм.
1. каго-што. Гоцкаць, гушкаць некаторы час. Пагоцкаць дзіця на руках. □ Перш чым схаваць дзве залатыя пяцёркі, Гмыра яшчэ раз паглядзеў на іх, .. лёгенька пашараваў адно аб другую і пагоцкаў у руцэ. Колас.
2. Тое, што і пагоцаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)