паго́днены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паго́днены паго́дненая паго́дненае паго́дненыя
Р. паго́дненага паго́дненай
паго́дненае		 паго́дненага паго́дненых
Д. паго́дненаму паго́дненай паго́дненаму паго́дненым
В. паго́днены (неадуш.)
паго́дненага (адуш.)		 паго́дненую паго́дненае паго́дненыя (неадуш.)
паго́дненых (адуш.)
Т. паго́дненым паго́дненай
паго́дненаю		 паго́дненым паго́дненымі
М. паго́дненым паго́дненай паго́дненым паго́дненых

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паго́днены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паго́днены паго́дненая паго́дненае паго́дненыя
Р. паго́дненага паго́дненай
паго́дненае		 паго́дненага паго́дненых
Д. паго́дненаму паго́дненай паго́дненаму паго́дненым
В. паго́днены (неадуш.)
паго́дненага (адуш.)		 паго́дненую паго́дненае паго́дненыя (неадуш.)
паго́дненых (адуш.)
Т. паго́дненым паго́дненай
паго́дненаю		 паго́дненым паго́дненымі
М. паго́дненым паго́дненай паго́дненым паго́дненых

Кароткая форма: паго́днена.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паго́днены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пагадніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)