паглы́біць, -блю, -біш, -біць; -блены; зак., што.

1. Зрабіць больш глыбокім (у 1 і 4 знач.).

П. сажалку.

П. свае веды (перан.).

2. Змясціць глыбей, урэзаць што-н.

П. разец у метал.

|| незак. паглыбля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. паглыбле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паглы́біць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паглы́блю паглы́бім
2-я ас. паглы́біш паглы́біце
3-я ас. паглы́біць паглы́бяць
Прошлы час
м. паглы́біў паглы́білі
ж. паглы́біла
н. паглы́біла
Загадны лад
2-я ас. паглы́б паглы́бце
Дзеепрыслоўе
прош. час паглы́біўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паглы́біць сов., прям., перен. углуби́ть;

п. кана́ву — углуби́ть кана́ву;

п. ве́ды — углуби́ть зна́ния;

п. супярэ́чнасці — углуби́ть противоре́чия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паглы́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., што.

1. Зрабіць больш глыбокім. Паглыбіць сажалку. □ Геня раскапаў дно адной лужынкі, паглыбіў яго. Якімовіч.

2. Змясціць глыбей, урэзаць у што‑н. Паглыбіць разец у метал.

3. Накіраваць рух у глыбіню чаго‑н. // перан. Пашырыць, зрабіць больш грунтоўным, сур’ёзным, глыбокім. Паглыбіць свае веды. □ [Лабановіч:] — Тваю думку аб бярозах я хацеў бы пашырыць і паглыбіць. Колас. // перан. Зрабіць больш тонкім, глыбокім; узмацніць (пра пачуцці і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

углуби́ть сов., в разн. знач. паглы́біць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паглы́блены прям., перен. углублённый; см. паглы́біць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паглыбля́ць несов., прям., перен. углубля́ть; см. паглы́біць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паглыбля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да паглыбіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

драгі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што (спец.).

1. Паглыбіць (паглыбляць) дно пры дапамозе драгі.

2. Здабыць (здабываць) што-н. з дапамогай драгі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зглы́біць

‘паглыбіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зглы́блю зглы́бім
2-я ас. зглы́біш зглы́біце
3-я ас. зглы́біць зглы́бяць
Прошлы час
м. зглы́біў зглы́білі
ж. зглы́біла
н. зглы́біла
Загадны лад
2-я ас. зглы́б зглы́бце
Дзеепрыслоўе
прош. час зглы́біўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)