павысяля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны; зак., каго-што.

Выселіць усіх, многіх або ўсё, многае.

П. даўжнікоў з кватэр.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

павысяля́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павысяля́ю павысяля́ем
2-я ас. павысяля́еш павысяля́еце
3-я ас. павысяля́е павысяля́юць
Прошлы час
м. павысяля́ў павысяля́лі
ж. павысяля́ла
н. павысяля́ла
Загадны лад
2-я ас. павысяля́й павысяля́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час павысяля́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павысяля́ць сов. (о многих) вы́селить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павысяля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Выселіць усіх, многіх або ўсё, многае. Павысяляць жыхароў. Павысяляць канторы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павысяля́ны вы́селенный; см. павысяля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́селить сов. вы́селіць, мног. павысяля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́дворить сов. вы́дварыць, вы́турыць, мног. павыту́рваць; (выселить) вы́селіць, мног. павысяля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)