павынішча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго-што.

Вынішчыць, знішчыць усіх, многіх або ўсё, многае.

П. пустазелле.

П. тараканаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

павынішча́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павынішча́ю павынішча́ем
2-я ас. павынішча́еш павынішча́еце
3-я ас. павынішча́е павынішча́юць
Прошлы час
м. павынішча́ў павынішча́лі
ж. павынішча́ла
н. павынішча́ла
Загадны лад
2-я ас. павынішча́й павынішча́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час павынішча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павынішча́ць сов. (о многих, о многом) истреби́ть, искорени́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павынішча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Вынішчыць, знішчыць усіх, многіх або ўсё, многае. Павынішчаць пустазелле. □ Цяпер ваўкоў зменшала: іх павынішчалі паляўнічыя. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перемори́ть​I сов. (голодом) перамары́ць, памары́ць; (перетравить) ператру́ціць, патру́ціць; (уничтожить) павынішча́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)