павымыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Вымыць усіх, многіх, усё, многае або ў многіх месцах.

П. дзяцей.

П. вокны.

Вада павымывала раўчукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

павымыва́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павымыва́ю павымыва́ем
2-я ас. павымыва́еш павымыва́еце
3-я ас. павымыва́е павымыва́юць
Прошлы час
м. павымыва́ў павымыва́лі
ж. павымыва́ла
н. павымыва́ла
Загадны лад
2-я ас. павымыва́й павымыва́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час павымыва́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павымыва́ць сов. (о многом, о многих)

1. в разн. знач. вы́мыть; (лицо, руки — ещё) умы́ть;

2. вы́стирать, простира́ть, вы́мыть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павымыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Вымыць усіх, многіх або ўсё, многае; вымыць у многіх месцах. Павымываць дзяцей. Павымываць вокны. Вада павымывала раўчукі. □ На выспе стаіць дуб, вада павымывала яго карэнн[е], і нават дзіўна, як гэты лясны асілак яшчэ не ўпаў. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́мыть сов. вы́мыць, мног. павымыва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́стирать сов. вы́мыць, мног. павымыва́ць, памы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павымыва́ны

1. вы́мытый; умы́тый;

2. вы́стиранный, прости́ранный, вы́мытый;

1, 2 см. павымыва́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)