павыло́мваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павыло́мваю |
павыло́мваем |
| 2-я ас. |
павыло́мваеш |
павыло́мваеце |
| 3-я ас. |
павыло́мвае |
павыло́мваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павыло́мваў |
павыло́мвалі |
| ж. |
павыло́мвала |
| н. |
павыло́мвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
павыло́мвай |
павыло́мвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
павыло́мваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
павыло́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Выламаць што‑н. у многіх месцах, выламаць усё, многае. Павыломваць калы з плота.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павыло́мліваць і павыло́мваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.
Выламаць што-н. у многіх месцах або ўсё, многае.
П. дзверы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
павыло́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Тое, што і павыломваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)