павыкалу́пліваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павыкалу́пліваю |
павыкалу́пліваем |
| 2-я ас. |
павыкалу́пліваеш |
павыкалу́пліваеце |
| 3-я ас. |
павыкалу́плівае |
павыкалу́пліваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павыкалу́пліваў |
павыкалу́плівалі |
| ж. |
павыкалу́плівала |
| н. |
павыкалу́плівала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
павыкалу́плівай |
павыкалу́плівайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
павыкалу́пліваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
павыкалу́пліваць сов. (о многом) вы́ковырять; вы́колупать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
павыкалу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Тое, што і павыкалупваць (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павыкалу́пваць і павыкалу́пліваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.
Калупаючы, выняць адкуль-н. усё, многае.
П. зярняты з коласа.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́колупать сов., прост. вы́калупаць, мног. павыкалу́пліваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)