паарышто́ўваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго.

Арыштаваць усіх, многіх.

Злачынцаў паарыштоўвалі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паарышто́ўваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паарышто́ўваю паарышто́ўваем
2-я ас. паарышто́ўваеш паарышто́ўваеце
3-я ас. паарышто́ўвае паарышто́ўваюць
Прошлы час
м. паарышто́ўваў паарышто́ўвалі
ж. паарышто́ўвала
н. паарышто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. паарышто́ўвай паарышто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паарышто́ўваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паарышто́ўваць сов. (всех, многих) арестова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паарышто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Арыштаваць усіх, многіх. У час вайны ніхто вечарам агню не запальваў: не было газы ды і небяспечна. Маглі наляцець фашысты і ўсіх паарыштоўваць. Дайліда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переарестова́ть сов., разг. паарышто́ўваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паарышто́ўваны аресто́ванный; см. паарышто́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)