паадлу́чвацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - паадлу́чваемся
2-я ас. - паадлу́чваецеся
3-я ас. - паадлу́чваюцца
Прошлы час
м. - паадлу́чваліся
ж. -
н. -

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паадлу́чвацца сов., см. паадлуча́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паадлу́чвацца, ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Разм. Адлучыцца — пра ўсіх, многіх. Піянеры паадлучваліся з лагера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отлучи́ться адлучы́цца, мног. паадлу́чвацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отъедини́ться аддзялі́цца, мног. пааддзе́львацца, адлучы́цца, мног. паадлу́чвацца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)