паадло́мваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паадло́мваю паадло́мваем
2-я ас. паадло́мваеш паадло́мваеце
3-я ас. паадло́мвае паадло́мваюць
Прошлы час
м. паадло́мваў паадло́мвалі
ж. паадло́мвала
н. паадло́мвала
Загадны лад
2-я ас. паадло́мвай паадло́мвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паадло́мваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паадло́мваць сов., см. паадло́мліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паадло́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Адламаць усё, многае. Паадломваць ножкі стала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадло́мліваць і паадло́мваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Адламаць усё, многае.

П. ножкі крэсла.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паадло́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Тое, што і паадломваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отлома́ть сов. адлама́ць, мног. паадло́мліваць, паадло́мваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отверну́ть сов.

1. (отвинтить) адкруці́ць, мног. паадкру́чваць;

отверну́ть га́йку адкруці́ць га́йку;

отверну́ть кран адкруці́ць кран;

2. (отломить) разг. адкруці́ць, мног. паадкру́чваць, адлама́ць, мног. паадло́мліваць, паадло́мваць;

отверну́ть ку́кле ру́ку адкруці́ць (адлама́ць) ля́льцы руку́;

3. (повернуть в сторону) адвярну́ць, мног. паадваро́чваць;

отверну́ть лицо́ (от кого-л.) адвярну́ць твар (ад каго-небудзь);

4. (откинуть) адхілі́ць, мног. паадхіля́ць, адхіну́ць, мног. паадхіна́ць;

отверну́ть полу́ шу́бы адхілі́ць крысо́ фу́тра;

отверну́ть одея́ло адхілі́ць (адхіну́ць) ко́ўдру;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)