паадкалу́пліваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паадкалу́пліваю паадкалу́пліваем
2-я ас. паадкалу́пліваеш паадкалу́пліваеце
3-я ас. паадкалу́плівае паадкалу́пліваюць
Прошлы час
м. паадкалу́пліваў паадкалу́плівалі
ж. паадкалу́плівала
н. паадкалу́плівала
Загадны лад
2-я ас. паадкалу́плівай паадкалу́плівайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паадкалу́пліваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паадкалу́пліваць сов., разг. (о многом) отковырну́ть; отколупну́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паадкалу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Тое, што і паадкалупваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадкалу́пваць сов., см. паадкалу́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паадкалу́пліваны разг. отковы́рянный; отколу́пнутый; см. паадкалу́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отковырну́ть сов., однокр. адкалупі́ць, адкалупну́ць, мног. паадкалу́пліваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отколупну́ть сов., однокр. адкалупну́ць, адкалупі́ць, мног. паадкалу́пліваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)