паадву́чвацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
паадву́чваемся |
| 2-я ас. |
- |
паадву́чваецеся |
| 3-я ас. |
паадву́чваецца |
паадву́чваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паадву́чваўся |
паадву́чваліся |
| ж. |
паадву́чвалася |
| н. |
паадву́чвалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
- |
паадву́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
паадву́чваўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паадву́чвацца сов. (о многих) отучи́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паадву́чвацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.
1. Адвучыцца ад чаго‑н. — пра ўсіх, многіх.
2. Разм. Закончыць навучанне, перастаць вучыцца — пра ўсіх, многіх. Паадвучваліся дзеці ў школе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
отучи́ться адвучы́цца, мног. паадву́чвацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)