паабціна́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паабціна́ю |
паабціна́ем |
| 2-я ас. |
паабціна́еш |
паабціна́еце |
| 3-я ас. |
паабціна́е |
паабціна́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паабціна́ў |
паабціна́лі |
| ж. |
паабціна́ла |
| н. |
паабціна́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
паабціна́й |
паабціна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
паабціна́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паабціна́ць сов., разг. (о многом) обре́зать, обруби́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паабціна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Абцяць усё, многае. Паабцінаць цяўнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)