паабува́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паабува́ю паабува́ем
2-я ас. паабува́еш паабува́еце
3-я ас. паабува́е паабува́юць
Прошлы час
м. паабува́ў паабува́лі
ж. паабува́ла
н. паабува́ла
Загадны лад
2-я ас. паабува́й паабува́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паабува́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паабува́ць сов.

1. (о многих) обу́ть;

2. (о многом) наде́ть (о́бувь), обу́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паабува́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Абуць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

понадева́ть сов., разг. панадзява́ць; (верхнюю одежду — ещё) паапрана́ць; (обувь — ещё) паабува́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)