паабагу́льваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паабагу́льваю |
паабагу́льваем |
| 2-я ас. |
паабагу́льваеш |
паабагу́льваеце |
| 3-я ас. |
паабагу́львае |
паабагу́льваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паабагу́льваў |
паабагу́львалі |
| ж. |
паабагу́львала |
| н. |
паабагу́львала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
паабагу́львай |
паабагу́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
паабагу́льваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паабагу́льваць сов. (о многих, о многом) обобществи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паабагу́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Абагуліць усіх, многіх або ўсё, многае. Паабагульваць кароў. Паабагульваць плугі і бароны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паабагу́льваны обобществлённый; см. паабагу́льваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обобществи́ть сов. аграма́дзіць; абагу́ліць, мног. паабагу́льваць; см. обобществля́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)