отсучи́ть сов.

1. (пряжу) разг. адсука́ць;

2. (рукава) адкаса́ць, мног. паадка́сваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адсука́ць сов. (пряжу) отсучи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отсу́ченный

1. адсука́ны;

2. адкаса́ны; см. отсучи́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)