о́мнібус, -а, мн. -ы, -аў, м.

Даўнейшы шматмесны конны экіпаж на рысорах для перавозкі пасажыраў.

|| прым. о́мнібусны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

о́мнібус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. о́мнібус о́мнібусы
Р. о́мнібуса о́мнібусаў
Д. о́мнібусу о́мнібусам
В. о́мнібус о́мнібусы
Т. о́мнібусам о́мнібусамі
М. о́мнібусе о́мнібусах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

о́мнібус м., уст. о́мнибус

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

о́мнібус, ‑а, м.

Даўнейшы шматмесны конны экіпаж для перавозкі пасажыраў.

[Ад лац. omnibus — усім, для ўсіх.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

о́мнибус уст. о́мнібус, -са м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)