окрути́ть сов.

1. абкруці́ць, мног. паабкру́чваць; (завернуть) загарну́ць, мног. пазаго́ртваць, укруці́ць, мног. паўкру́чваць (у што); (обвернуть) абгарну́ць, мног. паабго́ртваць, абвіну́ць; (обмотать) абмата́ць, мног. паабмо́тваць;

2. прост., шутл., уст. (обвенчать) абкруці́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акруці́ць сов., прост. (поженить, оженить) окрути́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обкрути́ть, обкрути́ться сов., разг., см. окрути́ть, окрути́ться.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паабкру́чваць сов., разг. (о многих, о многом)

1. обмота́ть; окрути́ть;

2. оберну́ть, обверну́ть, заверну́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абкруці́ць сов.

1. (обвить вокруг) обмота́ть; окрути́ть;

а. ша́лік вако́л шы́і — обмота́ть (окрути́ть) шарф вокру́г ше́и;

2. (чым) оберну́ть, обверну́ть, заверну́ть (во что);

а. дрэ́ва на зіму́ ля́мцам — обверну́ть де́рево на́ зиму во́йлоком;

а. папе́рай — заверну́ть в бума́гу;

3. прост. окрути́ть, ожени́ть;

ра́на хло́пца ~ці́лі — ра́но па́рня окрути́ли

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)