нішчэ́ць
‘быць у нішчымніцы’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нішчэ́ю |
нішчэ́ем |
| 2-я ас. |
нішчэ́еш |
нішчэ́еце |
| 3-я ас. |
нішчэ́е |
нішчэ́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
нішчэ́ў |
нішчэ́лі |
| ж. |
нішчэ́ла |
| н. |
нішчэ́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
нішчэ́й |
нішчэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
нішчэ́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Ні́шчыць ’даводзіць да галечы’ (Нас.), ’знішчаць, зніштажаць, губіць, спусташаць, прымяншаць’ (Гарэц.), ’спусташаць’ (Яруш.), ’знішчаць’ (Шат., Бяльк.), нішчыцца ’гінуць, прападаць’ (ТС), укр. нищити ’спусташаць, знішчаць’, польск. niszczyć ’ператвараць у нішто, марнаваць, знішчаць, спусташаць’. Выводзяць з прасл. *nīsti̯‑ (гл. нішчэ́ць) (Брукнер, 364; Фасмер, 3, 77), што ўзыходзіць да *ničьto, гл. нішто (ESSJ SG, 2, 489).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)