Ні́л

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ні́л
Р. Ні́ла
Д. Ні́лу
В. Ні́л
Т. Ні́лам
М. Ні́ле

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ні́л

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Ні́л Ні́лы
Р. Ні́ла Ні́лаў
Д. Ні́лу Ні́лам
В. Ні́ла Ні́лаў
Т. Ні́лам Ні́ламі
М. Ні́ле Ні́лах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дурні́ла, -ы, Д -у, Т -ам, М -е, м.; ДМ -е, Т -ай (-аю), ж., мн. -ы, -ні́л (разм., лаянк.).

Тое, што і дурань (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Нил (Эль-Бахр) р. Ніл (Эль-Бахр), род. Ні́ла (Эль-Ба́хра) м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)