нівелі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Геадэзічны прыбор для нівеліравання.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нівелі́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нівелі́р нівелі́ры
Р. нівелі́ра нівелі́раў
Д. нівелі́ру нівелі́рам
В. нівелі́р нівелі́ры
Т. нівелі́рам нівелі́рамі
М. нівелі́ры нівелі́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нівелі́р м., геод. нивели́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нівелі́р, ‑а, м.

Спец. Геадэзічны інструмент для вызначэння вышыні розных пунктаў зямной паверхні.

[Фр. niveler.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нивели́р геод. нівелі́р, -ра м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)