няво́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
няво́льніцкі |
няво́льніцкая |
няво́льніцкае |
няво́льніцкія |
| Р. |
няво́льніцкага |
няво́льніцкай
няво́льніцкае |
няво́льніцкага |
няво́льніцкіх |
| Д. |
няво́льніцкаму |
няво́льніцкай |
няво́льніцкаму |
няво́льніцкім |
| В. |
няво́льніцкі (неадуш.)
няво́льніцкага (адуш.) |
няво́льніцкую |
няво́льніцкае |
няво́льніцкія (неадуш.)
няво́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
няво́льніцкім |
няво́льніцкай
няво́льніцкаю |
няво́льніцкім |
няво́льніцкімі |
| М. |
няво́льніцкім |
няво́льніцкай |
няво́льніцкім |
няво́льніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
няво́льніцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да нявольнікаў, уласцівы ім. Нявольніцкая праца. Нявольніцкі рынак. □ Пісьменнік намаляваў галерэю моцных духам людзей, для якіх нявольніцкае існаванне было горш за смерць. Кудраўцаў. // Які мае адносіны да нявольніцтва. Кастрычніцкая рэвалюцыя прынесла народу поўнае вызваленне ад старога, нявольніцкага свету. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)