но́ніус
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
но́ніус |
но́ніусы |
| Р. |
но́ніуса |
но́ніусаў |
| Д. |
но́ніусу |
но́ніусам |
| В. |
но́ніус |
но́ніусы |
| Т. |
но́ніусам |
но́ніусамі |
| М. |
но́ніусе |
но́ніусах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
но́ніус м., геод. но́ниус
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
но́ниус техн. но́ніус, -са м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)