не́раставы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. не́раставы не́раставая не́раставае не́раставыя
Р. не́раставага не́раставай
не́раставае		 не́раставага не́раставых
Д. не́раставаму не́раставай не́раставаму не́раставым
В. не́раставы (неадуш.)
не́раставага (адуш.)		 не́раставую не́раставае не́раставыя (неадуш.)
не́раставых (адуш.)
Т. не́раставым не́раставай
не́раставаю		 не́раставым не́раставымі
М. не́раставым не́раставай не́раставым не́раставых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

не́раставы не́рестовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

не́раставы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да нерасту. Нераставая сажалка. // Які нерастуе. Нераставая рыба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не́раст, -у, М -сце, м.

Працэс адкладання самкамі рыб ікры і апладнення яе самцамі.

|| прым. не́раставы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

не́рестовый не́раставы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)