непрыка́яны, -ая, -ае (разм.).

Які ад хвалявання не знаходзіць сабе месца, не ведае, што рабіць.

Ходзіць па хаце як н.

|| наз. непрыка́янасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

непрыка́яны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. непрыка́яны непрыка́яная непрыка́янае непрыка́яныя
Р. непрыка́янага непрыка́янай
непрыка́янае		 непрыка́янага непрыка́яных
Д. непрыка́янаму непрыка́янай непрыка́янаму непрыка́яным
В. непрыка́яны (неадуш.)
непрыка́янага (адуш.)		 непрыка́яную непрыка́янае непрыка́яныя (неадуш.)
непрыка́яных (адуш.)
Т. непрыка́яным непрыка́янай
непрыка́янаю		 непрыка́яным непрыка́янымі
М. непрыка́яным непрыка́янай непрыка́яным непрыка́яных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

непрыка́яны разг. неприка́янный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

непрыка́яны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які ад хвалявання не знаходзіць сабе месца, не ведае, што рабіць. І да таго не сядзелася Алесю на месцы, што ён некалькі разоў выходзіў на вуліцу, вяртаўся назад і хадзіў па хаце, як непрыкаяны. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неприка́янный разг. непрыка́яны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)