непрацо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. непрацо́ўны непрацо́ўная непрацо́ўнае непрацо́ўныя
Р. непрацо́ўнага непрацо́ўнай
непрацо́ўнае		 непрацо́ўнага непрацо́ўных
Д. непрацо́ўнаму непрацо́ўнай непрацо́ўнаму непрацо́ўным
В. непрацо́ўны (неадуш.)
непрацо́ўнага (адуш.)		 непрацо́ўную непрацо́ўнае непрацо́ўныя (неадуш.)
непрацо́ўных (адуш.)
Т. непрацо́ўным непрацо́ўнай
непрацо́ўнаю		 непрацо́ўным непрацо́ўнымі
М. непрацо́ўным непрацо́ўнай непрацо́ўным непрацо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

непрацо́ўны

1. нетрудово́й;

~ныя дахо́ды — нетрудовы́е дохо́ды;

2. нетрудово́й, нетрудя́щийся;

н. элеме́нт — нетрудово́й (нетрудя́щийся) элеме́нт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

непрацо́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. Які не належыць да ліку працоўных; эксплуататарскі.

2. Які набываецца шляхам выкарыстання чужой працы. Непрацоўныя даходы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нетрудя́щийся

1. прил. непрацо́ўны;

2. сущ. непрацо́ўны, -нага м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нетрудово́й непрацо́ўны;

нетрудово́й дохо́д непрацо́ўны дахо́д;

нетрудово́е населе́ние непрацо́ўнае насе́льніцтва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нерабо́чий нерабо́чы; (нетрудящийся) непрацо́ўны;

нерабо́чий день нерабо́чы дзень;

нерабо́чее вре́мя нерабо́чы час;

нерабо́чий челове́к нерабо́чы (непрацо́ўны) чалаве́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)