некта́рніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
некта́рніца |
некта́рніцы |
| Р. |
некта́рніцы |
некта́рніц |
| Д. |
некта́рніцы |
некта́рніцам |
| В. |
некта́рніцу |
некта́рніц |
| Т. |
некта́рніцай
некта́рніцаю |
некта́рніцамі |
| М. |
некта́рніцы |
некта́рніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
некта́рніца ж., зоол. некта́рница
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
некта́рница зоол. некта́рніца, -цы ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
некта́рка ж., зоол., см. некта́рніца
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)