незасе́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незасе́лены |
незасе́леная |
незасе́ленае |
незасе́леныя |
| Р. |
незасе́ленага |
незасе́ленай незасе́ленае |
незасе́ленага |
незасе́леных |
| Д. |
незасе́ленаму |
незасе́ленай |
незасе́ленаму |
незасе́леным |
| В. |
незасе́лены (неадуш.) незасе́ленага (адуш.) |
незасе́леную |
незасе́ленае |
незасе́леныя (неадуш.) незасе́леных (адуш.) |
| Т. |
незасе́леным |
незасе́ленай незасе́ленаю |
незасе́леным |
незасе́ленымі |
| М. |
незасе́леным |
незасе́ленай |
незасе́леным |
незасе́леных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
незасе́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
незасе́лены |
незасе́леная |
незасе́ленае |
незасе́леныя |
| Р. |
незасе́ленага |
незасе́ленай незасе́ленае |
незасе́ленага |
незасе́леных |
| Д. |
незасе́ленаму |
незасе́ленай |
незасе́ленаму |
незасе́леным |
| В. |
незасе́лены (неадуш.) незасе́ленага (адуш.) |
незасе́леную |
незасе́ленае |
незасе́леныя (неадуш.) незасе́леных (адуш.) |
| Т. |
незасе́леным |
незасе́ленай незасе́ленаю |
незасе́леным |
незасе́ленымі |
| М. |
незасе́леным |
незасе́ленай |
незасе́леным |
незасе́леных |
Кароткая форма: незасе́лена.
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
незасе́лены
1. незаселённый;
н. дом — незаселённый дом;
2. необита́емый;
н. во́страў — необита́емый о́стров
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
незасе́лены, ‑ая, ‑ае.
1. Не заняты жыхарамі. У вялізным, толькі што адбудаваным доме была незаселеная трохпакаёвая кватэра. Гроднеў.
2. Які не мае насельніцтва. Незаселены востраў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
незаселённый незасе́лены.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ненасе́лены, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і незаселены.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
необита́емый незасе́лены, ненасе́лены; (нежилой) нежылы́; (безлюдный) бязлю́дны;
необита́емый дом незасе́лены (ненасе́лены, нежылы́) дом;
необита́емый о́стров ненасе́лены (бязлю́дны) во́страў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
незасе́ленасць ж.
1. незаселённость;
2. необита́емость;
1, 2 см. незасе́лены
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пу́сташ, ‑ы, ж.
Незаселены, неапрацаваны ўчастак зямлі. Каму адвялі вы Пусташы, каменне? Хто з свайго засеву Не збярэ насення? Колас. А навокал маўчала пусташ, адзінокая, як сон... Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нежило́й
1. (необитаемый) нежылы́, незасе́лены;
2. (не предназначенный для жилья) нежылы́, непрыда́тны для жыцця́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)