неахо́пны, -ая, -ае.

1. Неабсяжны, неабдымны, вельмі вялікі па сваёй працягласці.

З поўначы сунулася неахопная градавая хмара.

2. Вялікі па ступені праяўлення.

Ён адчуваў у сабе неахопную сілу.

|| наз. неахо́пнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

неахо́пны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. неахо́пны неахо́пная неахо́пнае неахо́пныя
Р. неахо́пнага неахо́пнай
неахо́пнае		 неахо́пнага неахо́пных
Д. неахо́пнаму неахо́пнай неахо́пнаму неахо́пным
В. неахо́пны (неадуш.)
неахо́пнага (адуш.)		 неахо́пную неахо́пнае неахо́пныя (неадуш.)
неахо́пных (адуш.)
Т. неахо́пным неахо́пнай
неахо́пнаю		 неахо́пным неахо́пнымі
М. неахо́пным неахо́пнай неахо́пным неахо́пных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неахо́пны в разн. знач. необъя́тный, неохва́тный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неахо́пны, ‑ая, ‑ае.

Неабсяжны, неабдымны, бязмежны. Каля самага бярэзніку стаіць селянін. Ён выглядае шэрай кропкай на фоне неахопнага поля жытняй руні. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неохва́тный в разн. знач. неахо́пны, неабды́мны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)