наўмы́сны, -ая, -ае.

Які робіцца з намерам, свядома.

Н. падман.

Ён зрабіў гэта наўмысна (прысл.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наўмы́сны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наўмы́сны наўмы́сная наўмы́снае наўмы́сныя
Р. наўмы́снага наўмы́снай
наўмы́снае		 наўмы́снага наўмы́сных
Д. наўмы́снаму наўмы́снай наўмы́снаму наўмы́сным
В. наўмы́сны (неадуш.)
наўмы́снага (адуш.)		 наўмы́сную наўмы́снае наўмы́сныя (неадуш.)
наўмы́сных (адуш.)
Т. наўмы́сным наўмы́снай
наўмы́снаю		 наўмы́сным наўмы́снымі
М. наўмы́сным наўмы́снай наўмы́сным наўмы́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наўмы́сны умы́шленный, наро́чный, нарочи́тый, наме́ренный, преднаме́ренный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наўмы́сны, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца з намерам, свядома. [Усця:] — А як там Антось на заводзе?.. — Вучыцца, — з наўмыснай абыякавасцю кіўнуў Васіль. Кулакоўскі. Янка Купала пазбегнуў у сваім перакладзе [«Слова аб палку Ігаравым»] наўмыснай стылізацыі пад старажытнасць. Палітыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

предумы́шленный наўмы́сны;

предумы́шленный посту́пок наўмы́сны ўчы́нак.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

преднаме́ренный наўмы́сны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

умы́шленный наўмы́сны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нарочи́тый знаро́чысты; (умышленный) наўмы́сны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абстру́кцыя, -і, ж. (кніжн.).

Дзеянне, адкрыта накіраванае на зрыў чаго-н., наўмысны зрыў у знак пратэсту якога-н. мерапрыемства шумам, выкрыкамі і пад.

Учыніць каму-н. абструкцыю.

|| прым. абструкцы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

жэст, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Рух рукі, галавы, які абазначае што-н. або суправаджае размову.

Энергічны ж.

Мова жэстаў.

2. перан. Які-н. наўмысны ўчынак, разлічаны на знешні эфект.

Зрабіць высакародны ж.

Гэта ўсяго толькі ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)